- سایت در حال بروز رسانی می باشد

آيا در روايت راجع به علم طبيعى(رياضى و ...) سخنى گفته شده است؟

منتشرشده در قرآن و حدیث

 

 

 

در پاسخ به اين پرسش به مطالب ذيل توجه نماييد:

بهترين منبع براى رواياتى كه مربوط به علومى مانند فيزك و شيمى و رياضيات و مانند اينها است كتاب موسوعه الامام على بن ابى طالب تاليف استاد محمد محمدى رى شهرى است. روايات متعددى در اين مورد در ج 10 اين موسوعه ص 295 بيان شده كه پاسخگوى نياز شما است. در يكى از اين روايات امير مومنان مى فرمايد: لو شئت لجعلت على الماء نورا و نارا، اگر مى خواستم برآب نور و آتش قرار مى دادم.

اما در مورد تحصيل علوم طبيعى بايد گفت همواره اين پرسش مطرح بوده كه آيا منظور اسلام از علمى كه آن را فريضه و واجب خوانده چيست؟ و هر دسته‏اى خواسته‏اند كلام پيغمبر را به همان رشته معلوماتى كه خودشان داشته‏اند تطبيق كنند. متكلمين مى‏گفته‏اند مقصود خصوص علم كلام است، مفسرين مى‏گفته‏اند مقصود علم تفسير است، محدثين مى‏گفته‏اند مقصود علم حديث است، فقها گفته‏اند مقصود علم فقه است كه هر كسى بايد يا مجتهد باشد يا مقلد، علماى اخلاق گفته‏اند مقصود علم اخلاق و اطلاع از منجيات و مهلكات است، متصوفه مى‏گفته‏اند مقصود علم سير و سلوك و توحيد عملى است، غزالى بيست قول در اين زمينه نقل مى‏كند، ولى همان طور كه محققين گفته‏اند مقصود هيچ يك از اين علوم بالخصوص نيست. اگر مقصود علم خاص مى‏بود پيغمبر به همان علم تصريح مى‏كرد. مقصود هر علم مفيد و سودمندى است كه به كار مى‏خورد. (ر. ك: بيست گفتار نويسنده: شهيد مطهرى صفحه 258- 263)

منطق قرآن درباره علم به شكلى است كه قرآن علم را نور و جهل را ظلمت مى‏داند، مى‏فرمايد مطلقا نور بر ظلمت ترجيح دارد. قرآن صريحا مسائلى را به عنوان موضوع مطالعه و تفكر پيشنهاد مى‏كند. اين موضوعات همانهاست كه نتيجه مطالعه آنها همين علوم طبيعى و رياضى و زيستى و تاريخى و غيره است كه امروز در دنيا مى‏بينيم.

همچنين در سوره بقره آيه 164 مى‏فرمايد: «إن فى خلق السموات و الارض و اختلاف الليل و النهار و الفلك التى تجرى فى البحر بما ينفع الناس و ما أنزل الله من السماء من ماء فأحيا به الارض بعد موتها و بث فيها من كل دابه و تصريف الرياح و السحاب المسخر بين السماء و اعرض لايات لقوم يعقلون». در آفرينش آسمانها و زمين، در گردش شب و روز، در حركت كشتى بر روى آب كه به وسيله آن بشر منتفع مى‏گردد، آمدن و ريزش باران كه سبب حيات زمين مى‏گردد، حيواناتى كه در روى زمين در حركت‏اند، گردش بادها و حالت مخصوص ابرها كه در ميان زمين و آسمان معلق‏اند، در همه اينها نشانه‏هاى قدرت و حكمت پروردگار است. يعنى همه اينها قوانين و نظاماتى دارند و شناختن اين نظامات شما را به توحيد نزديك مى‏كند. قرآن صريحا مردم را به مطالعه در اين امور توصيه كرده و مى‏دانيم مطالعه همينهاست كه منجر به علم فلك و ستاره شناسى، زمين شناسى، درياشناسى، علم كائنات جويه، حيوان شناسى و غيره شده است.

 

 

 

265 بازدید
(0 رای‌ها)